Dictionary.com
Thesaurus.com

jus gentium

American  
[juhs jen-shee-uhm] / ˈdʒʌs ˈdʒɛn ʃi əm /

noun

Roman Law.
  1. jus civile


jus gentium British  
/ ˈdʒɛntɪəm /

noun

  1. Roman law those rules of law common to all nations

"Collins English Dictionary — Complete & Unabridged" 2012 Digital Edition © William Collins Sons & Co. Ltd. 1979, 1986 © HarperCollins Publishers 1998, 2000, 2003, 2005, 2006, 2007, 2009, 2012

Etymology

Origin of jus gentium

1540–50; < Latin: law of the nations

Example Sentences

Examples are provided to illustrate real-world usage of words in context. Any opinions expressed do not reflect the views of Dictionary.com.

Etsi nou induciarum modò fides, sed etiam jus gentium in legatis violatum esset; tamen se nihil nec institutis populi Romani nec suis moribus indignum in iis facturum esse.

From The Ancient History of the Egyptians, Carthaginians, Assyrians, Babylonians, Medes and Persians, Macedonians and Grecians (Vol. 1 of 6) by Rollin, Charles

But they sometimes neglect this subtle distinction—"Jure naturali quod appellatur jus gentium."

From A Discourse on the Study of the Law of Nature and Nations by Mackintosh, James, Sir

Ah! that is an entirely novel jus gentium," he exclaimed; "an exceedingly funny jus gentium.

From Louisa of Prussia and Her Times by Mühlbach, L. (Luise)

Quod vero naturalis ratio inter omnes homines constituit, id apud omnes peraeque custoditur, vocaturque jus gentium quasi quo jure omnes gentes utuntur.”

From Encyclopaedia Britannica, 11th Edition, Volume 6, Slice 4 "Cincinnatus" to "Cleruchy" by Various

The jus gentium, or its modern equivalent, is, alas! still in its rudiments.

From A Handbook of Ethical Theory by Fullerton, George Stuart